Een ommetje

Ik maakte in de mooie buurt een ommetje
En zag mijn lief op haar balkonnetje

Ze was bezig haar planten te begieten
Vol geuren om van te genieten

Ik raakte in vuur en vlam en riep naar haar:
Toe, geef me zo’n lekker bloempje, eentje maar!

Trots als een prinses neeg ze naar mij en zei:
“Wie de bloem aanneemt, krijgt de geefster er wel bij!”

Dit is mijn eigen vertaling (via het Engels) van een oorspronkelijk in het Griko overgeleverd volksliedje. Voor meer achtergrondinformatie zie:  https://leomesmangedichten.com/2008/05/29/wit-is-papier/

Liefde en pijn (twee tanka’s)

Mijn haar, vanmorgen,
na het slapen kam ik niet;
want daaronder heeft
als een kussen voor mijn hoofd
zijn lieve arm gelegen.

******

Wanneer een dier sterft
alleen, diep in de bossen,
is ’t niet zo droevig
als wanneer mensen scheiden
die eens hielden van elkaar.

Uit: Tanka – het lied van Japan
Vertaald en ingeleid door J. van Tooren
Meulenhoff Amsterdam 1983

Bloeiende Amaryllis

Eerste keer?

Ik zag een man en een vrouw
elkaar vol overgave
zoenen in een treincoupé.
Was het de eerste keer?
Of zo lang geleden dat
het weer voelde als weleer?