Meer nog dan muziek

Meer nog dan muziek is mij stilte lief.
Dan hoor ik in mij klanken zingen.
Droeve, blije: het is mij om het even.
Het zijn mijn eigen melodieën,
waarmee ik treur of mij verheug.

Zodra mijn ziel is uitgezongen, sta
ik open voor andermans muziek,
die mij net zo kan troosten of blij maken.
Zingen wij immers niet allen hetzelfde
lied…na lied…na lied…?

Stille zomerdag

Boven alle daken hangt een diepe rust.
In ‘t gebladerte klinkt nauwelijks een zucht.
Ook vogeltjes houden zich nu stil.
Geen fijne dag voor wie graag leven wil.

(Vrij naar Johann Wolfgang von Goethe)

On-stilte

Ik houd van stilte.
Maar er klinkt steeds meer lawaai
in de wereld om ons heen;
zelfs daar waar geen oorlog woedt.

Ook mensen spreken almaar
luider met elkaar, overal.
Er heerst steeds meer on-stilte;
en dat maakt ons ziek.

Laten we daarom eisen
dat de stilte terugkeert!
Maar hoe doen we dat – zonder
het laatste restje stilte te verstoren?