De oude fuchsia-plant in onze (kletsnatte) tuin doet het nog prima. Zo goed dat hij het eigenlijk verdient toegezongen te worden met de bekende ode van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink, met dat ondeugende refrein. Toch laat ik deze senior liever met rust en geniet gewoon van de aanblik van zijn kleurrijke ‘bellen’.
Gedichten schrijven?
Da’s iets voor homo’s en wijven,
bromde de generaal.
Geef mij maar mannen van staal,
om op mijn bevel te sneuvelen,
niet om vrijblijvend te keuvelen!
********
Ecrire de la poésie?
C’est un truc de pédés et de tapettes,
grommela le général.
Donnez moi des hommes d’acier,
prêts à mourir sur mes ordres,
pas à bavarder!
(Google-vertaling)
Een lauwwarme eindaugustusdag als deze,
zwaar geurend naar overrijpe pruimen,
– het wespendom te lui om te steken –
doet je beseffen hoe onsterfelijk
bederfelijk wij zijn.
*******
A lukewarm late August day like this,
heavily scented with overripe plums
– the waspdom too lazy to sting –
makes you realize how immortally
perishable we are.
(fraaie Google-vertaling)