Er was eens een duif die genoot van de vrijheid om te vliegen waarheen hij wilde.
Hij zat ook graag vreedzaam te koeren onder het veilige bladerdak van zijn lievelingsboom.
Op een dag schrok hij wakker uit een van zijn dagdromen.
Tot zijn verbijstering bleek hij veranderd in een drone, met stalen vleugels en een elektronisch hart!
Vanaf dat moment was hij zichzelf niet meer.
Een vreemde macht stuurde hem naar een ver en onbekend land.
Om mensen te doden die daar in een wrede, slepende oorlog verwikkeld waren.
De duif schaamde zich voor zijn nieuwe rol als doodsvogel.
Hij wilde terug naar zijn vorige bestaan van vreedzaam koeren en dromen in bloeiende bomen.
Maar hij kon niet terug.
Hij was dan ook blij toen hij werd neergehaald en zijn einde vond, onder het hemelsblauwe uitspansel van het verre en vreemde land.
In de Hortus


Rijpe kweeperen.
Uitgebloeide artisjok.
Herfst in de Hortus.
Een pilletje
Dokter, ik lijd denk ik
aan serieuze empathie.
U kunt er wel tegen, zegt hij
als ik u zo zie.
Mits u niet overdrijft,
valt er best mee te leven.
Of zal ik u er toch
een pilletje voor geven?