

















Bij het ouder worden
dolen in je hoofd steeds
meer geliefde doden rond.
Terwijl het gemis groeit,
krimpt het verdriet.
Stap voor stap, komt ook
de eigen horizon in zicht
en zoekt de ziel het
pad naar het licht.


Er vallen gaten in het lijf van de knotwilg.
Maar niet gejammerd of getreurd:
het is geheel natuurlijk gebeurd.

Het zonlicht dat onze keuken binnenvalt
speelt een spel met licht en schaduw.
Ik dank het toeval voor dit moment
van weldadige rust en schoonheid.






Klik op een foto om de galerij beter te bekijken.