Ode aan het brood

bakkerij in Tbilisi, september 2016

Bakker lijkt mij een mooi beroep.

Je zet een keur van ingrediënten klaar:
water, bloem, zout en gist.

Dan mengen en kneden maar,
waarna het deeg beschut mag rijzen.

Je stookt de oven op
en schuift op een houten spatel
de welgevulde vorm de hitte in.

Dra vult de bakkerij zich
met de weelderige geuren
van langzaam garend brood.

Bestaat er een groter genoegen
dan vers gebakken brood te snijden
en daarna bedachtzaam op te eten?

Grensgedachte

DE4F95EC-3AAF-4317-8370-F988C2B9186D

Ik ging een stukje fietsen.

Bij de Kromme Rijn gekomen
zag ik drie populieren staan.

Het ruisen van hun kruinen
vulde de stilte van die zomerdag.

Zijn het wel echt drie bomen?
vroeg ik mij peinzend af.

Of drie Romeinse soldaten
die in groene camouflage

de limes nog bewaken?

(Dit is een bewerking van het gedicht Drievuldigheid dat ik in augustus 2018 publiceerde.)