Ik schrijf soms van die bijna-klaar-gedichten.
Het is al poëzie, maar nog niet helemaal.

Met woorden ben ik dan wellicht te karig,
vergeleken met barokke dichtertaal.

Men kan van weinig iets bijzonders maken,
zo weet eenieder die van koken houdt.

Mijn verse waar houd ik toch aanbevolen.
Een voordeel: de lezer is er snel mee klaar.

Een geslaagde Google-vertaling in het Frans: