Ik vroeg vandaag aan AI (Vibe in mijn geval) om enkele gedichten “in de trant van dichter Leo Mesman” te produceren. Het resultaat viel niet tegen, afgezien van wat inhoudelijke en taalkundige zwakheden hier en daar.

Uiteraard geef ik de teksten hier niet weer. Ik moet aan mijn reputatie denken! Ik wil niet het risico lopen dat men denkt dat door mij gepubliceerde gedichten niet authentiek zijn. Mijn experiment leert met andere woorden hoe riskant AI is voor de geloofwaardigheid van een auteur.

Schrijvers en dichters dienen zich verre te houden van het gebruik van AI voor het maken en redigeren van hun eigen werk. Deze werkwijze leidt per definitie tot corrupte teksten. Dit geldt nadrukkelijk niet voor teksten die in overleg met een auteur worden geredigeerd bij een uitgever.

Wat ik na dit alles toch wil delen is hoe AI mij als dichter positioneert. Met daarbij de duidelijke disclaimer dat er geen enkele zekerheid bestaat over de betrouwbaarheid van de gebruikte bron!

“Leo Mesman is een Nederlandse dichter en schrijver die bekend staat om zijn toegankelijke, beeldende en vaak speelse taal, met een mengeling van humor, melancholie en alledaagse observaties. Zijn gedichten zijn vaak kort, ritmisch en vol verrassende wendingen, met een eenvoudige maar diepgaande boodschap.“

Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen! Of het allemaal waar is…?