Alle woorden die ik uitspreek, En alle woorden die ik schrijf, Moeten onvermoeibaar uitvliegen, Zonder een ogenblik rust op hun vlucht, Tot ze bij jouw droevig, droevig hart belanden, En voor je zingen in de nacht, Voorbij de plek waar de wateren stromen, Stormverduisterd, of sterrenhelder.
Mijn vertaling van dit gedicht van W.B. Yeats:
WHERE MY BOOKS GO
All the words that I utter, And all the words that I write, Must spread out their wings untiring, And never rest in their flight, Till they come where your sad, sad heart is, And sing to you in the night, Beyond where the waters are moving, Storm darkened or starry bright.
kijk naar je handen je mooie nuttige handen je bent geen aap je bent geen papegaai je bent geen trage lori of een slimme raket je bent een mens
niet Brits niet Amerikaans niet Israëlisch niet Palestijns je bent een mens
niet katholiek niet protestant niet moslim niet hindoe je bent een mens
we beginnen allemaal als mens we eindigen allemaal als mens mens vanaf het begin mens tot het einde we zijn mens of we zijn niets
niets dan bommen en gifgas niets dan geweren en folteraars niets dan slaven van Hebzucht en Oorlog als we niet mens zijn
kijk naar je lijf met zijn wonderbaarlijke stelsels van zenuwdraden en aderen sta stil bij je verstand dat over zichzelf kan nadenken en over de hele kosmos kijk naar je gezicht dat kan bevriezen van afschuw en smelten van liefde kijk naar al dat leven al die schoonheid jij bent een mens zij zijn mens wij zijn mens laten we proberen mens te zijn
dans!
Eigen vertaling van het gedicht Human Beings van Adrian Mitchell (1942-2008), Engelse dichter en schrijver van romans en toneelstukken. Als overtuigd socialist en pacifist, was hij ruim een halve eeuw de belangrijkste dichter in de Campagne voor de afschaffing van kernwapens in Groot-Brittannië.
Klik voor de originele Engelse versie van het gedicht op deze link:
De koningen op deze aarde zijn mannen met macht, Steden worden platgebrand op hun gezag, Uit de wolken regent dood in de stille nacht, En de heuvels spuwen dood heel de dag!
Maar de Hemelse Koning, Die hen allen schiep, Is een heel klein kind, stralend en lief. Het ligt op het stro, in een ossenstal; Dat ze aan Hem denken, op deze dag vooral!
Mijn vertaling van het gedicht ‘Kings’ van de katholieke dichter Joyce Kilmer, gesneuveld in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog in 1918.
