Een ommetje

Ik maakte in de mooie buurt een ommetje
En zag mijn lief op haar balkonnetje

Ze was bezig haar planten te begieten
Vol geuren om van te genieten

Ik raakte in vuur en vlam en riep naar haar:
Toe, geef me zo’n lekker bloempje, eentje maar!

Trots als een prinses neeg ze naar mij en zei:
“Wie de bloem aanneemt, krijgt de geefster er wel bij!”

Dit is mijn eigen vertaling (via het Engels) van een oorspronkelijk in het Griko overgeleverd volksliedje. Voor meer achtergrondinformatie zie dit bericht op mijn andere weblog: Wit is papier

Gepubliceerd door

Leo Mesman

(Nuenen, 1949) Dicht en schrijft naar hartelust. In druk en op diverse websites. Met ernst of humor. Over alles wat hem raakt en bezielt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.