Soms, ’s avonds

Soms, ’s avonds, staat mijn vader in de kamer,vreemd oud geworden, haast vel over been.‘Slapen ze, Stientje en de jongens?’ ‘Ja, hoor.’(Zij mogen hem niet zien.) Hij zucht tevree.’ ‘Maken ze ’t goed? Geen zieken? ‘ ‘Nee, geen ziekengelukkig. Alles prima.’ Hij glimlacht,klein op een puntje van de bank, zijn benennog korter dan toen hijMeer lezen over “Soms, ’s avonds”

Elegie

Mijn lieve vrienden, als ik gestorven benPlant dan een wilgenboom op het kerkhofIk houd van zijn betraand gebladerteDe bleke kleur ervan is mij zo dierbaarEn zijn schaduw zal lichtjes vallenOp de aarde waarin ik zal sluimeren. Mes chers amis, quand je mourrai,Plantez un saule au cimetière.J’aime son feuillage éploré,La pâleur m’en est douce et chère,EtMeer lezen over “Elegie”