De kathedraal van licht van Ton Schulten


Twents landschap
Het was rond het middaguur. Vanuit het café zagen we een in stemmig en modieus zwart gehulde man met zilverwitte krullen papiertjes oprapen, die na het sluiten van de markt her en der waren achtergebleven op het kerkplein. Toen we wat scherper keken, herkenden we in de wat moeizaam bukkende man de internationaal gewaardeerde kunstenaar Ton Schulten (76).

Zojuist hadden we, luttele passen hier vandaan, een bezoek gebracht aan zijn schitterende – in juni 2013 geopende – eigen museum. Een museum in het hart van zijn woonplaats, vol kleurrijke en licht verspreidende schilderijen en andere bijzondere kunstvoorwerpen. De dag ervoor hadden we de vlakbij gevestigde, eveneens rijk gevulde, galerie CHEZ-MOI bezocht. Nog beduusd  van zoveel visuele schoonheid, zaten we in een gemoedelijk café aan de markt van Ootmarsum bij te komen achter ons eerste biertje van de dag, een blond en licht product van Belgische monniken.


We hadden ons maar met moeite kunnen losrukken van de overdaad aan prachtig uitgelichte zeefdrukken en schilderijen
in de ‘kathedraal van licht’, zoals het museum treffend wordt omschreven in de folder voor bezoekers. Mensen schijnen spontaan in tranen uit te barsten bij het zien van Schultens schilderijen. Zover kwam het bij ons niet. Maar we werden er wel diep door geraakt en raakten geen moment verveeld door het feit dat ze voor een groot deel bestaan uit variaties op een en hetzelfde thema: het Twentse landschap.
Al zullen er ongetwijfeld mensen jaloers zijn op hun succes, wij waren niet minder onder de indruk van het onmiskenbare commerciële talent waarmee Ton Schulten en zijn kundige echtgenote Ank hun waren aan de man (m/v) weten te brengen. Welke kunstenaar weet, zonder overheidssubsidie, nog tijdens zijn leven zo’n prachtig museum over zijn werk op te richten en aan de lokale gemeenschap na te laten? Alleen al het werk van Ton Schulten is reden genoeg om minstens een keer in je leven naar het mooie Ootmarsum af te reizen. Je zult als een gelukkiger mens huiswaarts keren. En wie weet smaak je ook nog het genoegen een beroemd man tegen te komen, die zich niet te groot voelt om het zwerfafval van de straatstenen te plukken.
Toscaans landschap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.