Grauwe maandag
Voel me oud maandag

Hoe anders dan
Maandag wasdag

Bij moeder thuis!

‘Jongen, je verleest nog eens je verstand!’
Zo vermaande moeder mij,
wanneer ik, leesgierig kind,
in een luie stoel weggedoken,
bij een stapel boterhammen met chocoladepasta,
de avonturen verslond van Arendsoog en Winnetou.

Ter afschrikking, wees zij op het droeve lot
van de zoon van een gegoede familie in het dorp,
die als gevolg van een te grote studie-ijver
de controle over zijn geestelijke vermogens
zou zijn kwijtgeraakt en, inmiddels op middelbare leeftijd
uiterst traag en met een uitdrukkingsloos gelaat,
met enige regelmaat door onze straat fietste.

Ik ben mijn hele leven boeken blijven lezen
én boterhammen met chocoladepasta
blijven eten, misschien tot mijn behoud?

Moeder…
Is er voor een man
een mooiere klank
op aarde?

Behalve
als het een loeder was
dat je haatte
nog voor ze je baarde.

Omdat ze wist:
mijn zoon wordt
een dichter,
een ontaarde!

Toelichting
Dit is een zeer korte parafrase van het openingsgedicht BÉNÉDICTION uit Les Fleurs du Mal van Charles Baudelaire, de eerste moderne poëziebundel uit 1857. Het is tevens een ironisch commentaar op het Moederdagsentiment. Ontaard betekent hier: ont-aard, aan de aarde ontheven, zoals bij engelen het geval is.

Het kleine meisje midden op de foto met de strik in het haar is mijn moeder. Zij houdt haar in Brabantse boerendracht geklede vader en moeder vast.