What thing is love? (vertaling)


Wat liefde is? Toe, zeg het mij.
Zij is een prikkel, zij is een steek,
Zij is een prachtig feest.
Zij is een vuur, dat gloeit als kool,
Haar tongen reiken overal,
Wat ik het best bedenken kan:
Wie liefde zoekt, zie Dames aan.

Eigen vertaling van het lied ‘What thing is love?’
Uit: A Booke of Ayres, John Bartlett 1606

What thing is love? I Pray thee tell.
It is a prickle, it is a sting,
It is a pretty thing.
It is a fire, it is a coale,
Whose flame creeps in at every hole,
And as my wits can best devise,
Love’s darling lies in Ladies’ eyes.

Als jij

Dit is mijn leven,
steen,
als jij. Als jij,
kleine steen;
als jij,
lichte steen;
als jij,
ik zing dat je
over de wegen rolt
en over de trottoirs;
als jij,
bescheiden kiezel van de straat;
als jij,
die op stormachtige dagen
de modder van de aarde
induikt
en dan
vonken slaat
onder de hoeven
en onder de wielen;
als jij, die niet hebt
gediend als steen
van een beursgebouw,
of als steen van een rechtbank,
of als steen van een paleis,
of als steen van een kerk;
als jij,
avontuurlijke steen;
als jij,
die er misschien gewoon
bent voor een katapult,
kleine
en lichte
steen…

(Eigen vertaling van het gedicht ‘Como tú’ van de revolutionaire Spaanse dichter Léon Filipe.)

Een lied van verzoening

Zeker, ze hebben er geen Seine
En ook geen Bois de Vincennes
Toch mag ik er erg graag verblijven
In Göttingen, in Göttingen

Geen kades en populaire liedjes
Met hun slepende treurmelodietjes
Maar er zijn evengoed verliefde grietjes
In Göttingen, in Göttingen

Ze hebben geloof ik een betere kijk
Dan wij op de koningen van Frankrijk:
Herman, Peter, Helga en Hans
In Göttingen

Ik wil echt niemand bezwaren
Maar de sprookjes uit onze kinderjaren
Met hun “Er was eens” stammen
Uit Göttingen

Ik weet het, wij hebben de Seine
En ook nog ons Bois de Vincennes
Maar hoe goddelijk bloeien de rozen
In Göttingen, in Göttingen

Wij hebben onze nevelige morgens
En Verlaines ziel vol zorgen
Maar zij zijn de melancholie zelve
In Göttingen, in Göttingen

Als ze ons niet kunnen verstaan
Kijken ze ons glimlachend aan
Och, we begrijpen ze niettemin
In Göttingen, in Göttingen

En jammer voor wie mij vindt zweven
En dat de anderen het me vergeven
Maar de kinderen zijn toch echt hetzelfde
In Parijs en in Göttingen

O laat toch nooit de tijden herleven
Dat we voor haat en geweld moesten beven
Want er zijn mensen van wie ik houd
In Göttingen, in Göttingen

En mocht ooit opnieuw het alarm afgaan
Omdat we elkaar weer naar het leven staan
Dan zal mijn hart vol tranen zijn
Om Göttingen, om Göttingen

(Eigen vertaling van het chanson Göttingen van Barbara over de verzoening tussen Duitsland en Frankrijk.)