Waar ik geboren ben, achter het avondrood
Daar komen de wolken vandaan
Maar vader en moeder zijn al zo lang dood
Niemand weet er nog mijn naam
Hoe snel, ach hoe snel nadert de tijd
Dan leg ook ik mij ter ruste neer
Onder bomen ruisend in schone eenzaamheid
En kent mij ook hier niemand meer
I think that I shall never see
A poem lovely as a tree.
A tree whose hungry mouth is prest
Against the earth’s sweet flowing breast;
A tree that looks at God all day,
And lifts her leafy arms to pray;
A tree that may in Summer wear
A nest of robins in her hair;
Upon whose bosom snow has lain;
Who intimately lives with rain;
Poems are made by fools like me,
But only God can make a tree.
Joyce Kilmer
Ik weet geen gedicht, zelfs niet als ik droom
Dat zo prachtig is als een boom.
Bomen lessen zo gretig hun dorst
Aan Moeder Aardes gulle borst;
De ganse dag staan ze de Heer te loven,
Met hun gebladerde armen naar boven;
Boomkruinen willen op zomerdagen
Graag een nestje roodborstjes dragen;
Een boom torst evengoed een sneeuwen gewaad
Als dat hij zich eens lekker natregenen laat.
Ik maak gedichten, zoals menig andere zot,
Maar bomen zijn een schepping van God.
Ineen bundel met boomgedichten (Een boom voor elke dag, samenstellers E. de Laat en J. Uytterhoeven, Antwerpen 1980) trof ik onderstaande vertaling aan van het gedicht Trees van Joyce Kilmer. Lees en vergelijk!
(Eigen vertaling)
Leo Mesman gedichten & foto’s 