“Mijn passie voor deze bomen begon diepe wortels te krijgen. Het begon mij te dagen dat die vormen niet zomaar ontstaan waren. Aan wie hadden ze toch die vreemde gedaanten te danken, wat voor diepere betekenis stak er achter die knobbelige ledematen, die tragische gezichten? Hoe kwamen de oude Grieken oorspronkelijk op het idee van de groteske gestalten van saters, demonen, centauren, minotaurussen, nimfen, cyclopen, sirenen, gorgonen? Ik raakte er steeds meer van overtuigd dat het nauwe contact met oeroude olijfbomen bij het dagelijks werk op het land ze moet hebben geïnspireerd en nieuwsgierig gemaakt naar de betekenis van deze verwrongen figuren en verschrikte gezichten. En dat ze redenen probeerden te verzinnen voor de oorsprong van deze fantastische vormen, tevoorschijn getoverd door de duistere krachten van de aarde en zo zagen de mythologie en demonologie het levenslicht.”
(Eigen vertaling uit het Engels)