Een rare tijd

Er was een tijd,

Je gaf iemand een hand
En kreeg een hand retour;
Je gaf iemand een kus
En kreeg een kus terug.

Nu staan we, geheel onthand
En met vermomde mond,
Naar elkaar te gebaren
Op veilig gewaande afstand.

Het is raar en naar
En bijna niet te doen:
Elkaar handsfree begroeten
En liefhebben zonder zoen.

Doe mee met de conversatie

2 reacties

  1. Mooi gedicht Leo. Ik hoop jullie ook weer eens te begroeten, met minstens een hand, maar nog liever een zoen.

    Liefs van Nynke

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: