Een rare tijd

Er was een tijd,

Je gaf iemand een hand
En kreeg een hand retour;
Je gaf iemand een kus
En kreeg een kus terug.

Nu staan we, geheel onthand
En met vermomde mond,
Naar elkaar te gebaren
Op veilig gewaande afstand.

Het is raar en naar
En bijna niet te doen:
Elkaar handsfree begroeten
En liefhebben zonder zoen.

2 gedachten over “Een rare tijd”

  1. Mooi gedicht Leo. Ik hoop jullie ook weer eens te begroeten, met minstens een hand, maar nog liever een zoen.

    Liefs van Nynke

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

Geef een reactie