Ode

Twee hoge omes op het erf
die ik elke dag begroet
als ik naar mijn baas toe moet.

Bakens van de vier seizoenen
die nog vele lentes groenen
als ik al lang en breed bederf.
 

O kastanje, ik hou van je!
O plataan,
je grijpt mij aan! 

Waarom hou ik van die bomen?
Ben ik fallisch gefixeerd?
Och, die Freud was zelf verkeerd.

Ik denk liever dat ze leven
om ons het signaal te geven:
ook een oude boom mag dromen!
 

O kastanje, ik hou van je!
O plataan,
je grijpt mij aan!

IMG_5635
Eerder verschenen in mijn bundel Vallend Licht (december 2001).

 

Een reactie op “Ode

  1. Eva 2 juli 2007 / 01:22

    Hallo Leo,

    Wat een prachtig gedicht! Ik had vandaag ook zo'n gevoel… Ik voelde de liefde die ik had voor bomen. Het klinkt gek, maar ik wilde ze bijna omhelzen.

    Kortom: je gedicht grijpt me heel erg aan.

    Groetjes, Eva

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.