Joodse wijsheid over de liefde

Martin_Buber_portrait

Liefhebben wil zeggen: de behoeften van den ander gevoelen als zijn eigen en toch daarbij den eigen overvloed gewaar worden, om dien helpende uit te delen. Rabbi Mosje Leib vertelde: “Ik heb de liefde geleerd van een dorpsbewoner. Die zat eens samen met andere boeren, en toen zijn hart vrolijk was door den wijn, sprak hij tot een van hen: “Gevoelt gij liefde voor mij, of niet?” En hij antwoordde: “Ik voel waarlijk liefde voor je.” De eerste sprak: “Gij zegt, dat ge liefde voor mij hebt, weet gij dan, wat mij ontbreekt? Zoudt gij mij in waarheid liefhebben, dan zoudt ge dit weten.” Toen zweeg de ander en was niet in staat een woord te zeggen. Ik echter begreep, dat dìt de liefde tot de mensen is: te voelen hun noden en te dragen hun leed.

Uit: Martin Buber, De legende van den Baalsjém (N.Kluwer Deventer 2e druk)

Ter herinnering aan mijn lieve collega Magda Wijker, die ons op 18 oktober 2008 door de dood is ontvallen.

In de hemel

45764BFF-8C6B-400D-BAEF-675E8A300E37

Waarom zeggen we van een dierbare overledene dat hij of zij ‘in de hemel’ is, zelfs als we niet weten of we het geloven? Vermoedelijk omdat het een beeldspraak is die troost biedt. De gedachte dat de ontvallene ergens eindeloos vakantie aan het vieren is, verzoent je met het gemis en verzacht misschien ook wel de rouw om je eigen sterfelijkheid. De verbeelding helpt een handje om het onvoorstelbare en onverdraaglijke een naam en een plek te geven. En je weet maar nooit…Mensen zonder fantasie zal het beeld van de hemel weinig of niets zeggen. Maar die hebben ook geen troost nodig.

-op de 13e sterfdag van mijn moeder-

Deus absconditus

Dominee preekt
Er is geen god

Ik vraag god om commentaar
Dominee zit er naast zegt hij

Ik besta wel degelijk
Maar in het verborgene

Voor de rest ontken ik alles
Dat door mij zou zijn geopenbaard