Weten wat het genieten waard is
op welk gebied dan ook
is het voorrecht van de ouderdom.

Zolang de zintuigen braaf hun plicht vervullen
en als trouwe soldaten hun keizer dienen
op weg naar zijn onontkoombaar Waterloo.

Als een zieke iep
beziet de politicus
zichzelf in de spiegel.

Hij telt de groeven
in zijn gelaat
en vraagt zich af

waar toch de jaren
en de vrienden
zijn gebleven.

Moeizaam neemt hij
op zijn lauweren plaats,
huiverend bij

het vooruitzicht
van een nieuw
en doelloos leven.

Ouder worden
is
afscheid nemen
en afscheid nemen
en steeds vaker denken:

was ik nog maar
had ik nog maar
kon ik nog maar
zag ik nog maar
voelde ik nog maar.

Ouder worden
is
langs wegen van
weemoed buigen
naar sporen van geluk.