Telg van twee
oude boerengeslachten
uit Brabant het ene
het andere Hollands,
leef ik in een woud van steen
met kip noch koe om mij heen
en zonder ooit een spade
in de grond te steken.
Wel volg ik steeds bewust
de gang van de seizoenen
En wil ik elke avond weten
wat voor weer het morgen wordt.
Collse watermolen Nuenen (zomer 2016)
Van de vijver in het park
Is de bodem bijna zichtbaar
De eenden leven vreemd
In de ogen van de mensen
Dit is een van mijn eerste verzen, heel lang geleden, toen ik een jaar of zestien was. Geïnspireerd door het park in het centrum van mijn geboortedorp Nuenen. Ik begreep zelf niet precies wat ik ermee bedoelde, maar geloofde wel in het gedicht. Pas onlangs realiseerde ik me dat dit eigenlijk een soort haiku is. Was ik een Brabantse jongen met een Japanse ziel? Hoe het ook zij, ik vind het nog steeds een dierbaar gedicht.
“Natuur is voor tevredenen of legen.”…?
Heeft JC Bloem dan niet geweten
hoe wij, van steedse stress bezeten,
soms naar een paradijs verlangen,
vol bloemengeur en vogelzangen,
waar de natuur nog vrij en blij mag tieren
in rijk vertoon aan planten, dieren?
Wie zich in deze tuin begeven,
op zoek naar rust en inspiratie:
verdienen zij niet meer consideratie
van dichters, lijdend aan het leven?
 |
| Walburg Tuinen Nuenen, 25 april 2010 |
Leo Mesman gedichten & foto’s 