Nooit moe

Kornoeljes bloeien
Krokussen gloeien
Narcissen wissen
Het winterwee weg

Tulpen wagen zich
Buiten hun schulpen
Knotwilgen wuiven
Een zwanenpaar toe

Het is zo voorspelbaar
’t Begin van het voorjaar
Toch word je het feest
Van de lente nooit moe

Bericht uit het poëziepark

CIMG3829

In de Domstad ligt een bijzonder park, dat in zijn korte bestaan de harten heeft gestolen van velen. Dit Griftpark is sinds kort nog bijzonderder geworden dankzij een poëzieroute die erin is uitgezet. Er liggen, staan en hangen, verspreid over het park, 21 gedichten van een keur van dichters uit Utrecht en omstreken.

Deze extra dimensie van dit toch al bijzondere park is te danken aan de inspanningen van twee mannen: de onvermoeibare ‘omwonende’ dichter Fred Penninga, die het jaarlijkse Park-Picknick-Poëzie evenement organiseert en presenteert en Wim Horst, organisator en coördinator van het Griftpark.

Het doet mij deugd dat ik aan dit project heb mogen bijdragen met mijn gedicht TWAALF, over de herinnering aan mijn eerste ervaring van intimiteit buiten de sfeer van het gezin. Het heeft een fraaie plek gekregen bij de centrale toegang tot de zogeheten ‘Natuurkern’ bij het terras van het restaurant.

IMG_2356

Foto: Geerten van Gelder

De andere deelnemende dichters zijn: Oeke Kruythof, Sylvia Hubers, Fred Bloemink, Ruben van Gogh, Jaap Schoo, Paul van Leeuwenkamp, Geerten van Gelder, Thijs Hanrath, Marlies Souren, Fred Penninga, Ingmar Heytze, Rob Bekker, Peter le Nobel, Erlijn Mulder, Ine van Wijck, Titia Beukema, Annet van den Akker, Feline Deniz, Elly de Vries en Marleen van Geffen

Fijngevoelig

Als de winter is vergangen
geven sensoren in de knoppen
van de bomen aan de wortels
van de bomen het signaal door
dat het warm en licht genoeg is
om de opname en circulatie
van water te hervatten
zodat het proces van
uitbotten kan
beginnen.
Men spreke
hier met recht van
zweigenspitzengefühl.