op een zonovergoten
winterochtend in de trein
naar het voorbijglijdend
landschap kijken
en beseffen dat
het strijklicht van de winterzon
eindeloos veel mooier is
dan het spotlight van de zomerzon
Tag inspiratie
Het Tehuis
Vandaag bericht gekregen dat er een plaats vrij is
in het tehuis voor ongelukkige dichters.
Boeken zijn er taboe. Maar alle drank is gratis.
Wie betrapt wordt met pen en papier
krijgt enkele dagen isoleer.
Elke avond is er verplicht cabaret.
De kamers van het tehuis bieden uitzicht
op een lommerrijk kerkhof in Victoriaanse stijl.
Daar rusten in pompeuze graftombes:
Liefde
Hoop
Verlangen
Weemoed
&
Genot.
En in een speciale rouwkapel
bergt een marmeren sarcofaag
de dorre beenderen van de Inspiratie.
(Eerder verschenen in mijn dichtbundel Zomaar Zestig, 2009)
Inspiratie
Mijn leven is een wandtapijt
met kleuren die verbleken
en hier en daar een draadje los
maar nog niet echt versleten.
Ik hang het aan een waslijn
van woorden om te luchten.
Ik grijp het vast en klop het fors.
Jezus, wat een stof geeft dat:
genoeg om nog een leven lang
met gulle hand te dichten!
Dit gedicht schreef ik 15 jaar geleden in mijn bundel Vallend Licht. Ik heb sinds 2001 inderdaad nog heel wat gedicht (voor wat het waard is). De portrettekening is in 1991 gemaakt door Hans Kuijten uit Nuenen, inmiddels een gerenommeerd ontwerper en beeldend kunstenaar.
leo mesman gedichten en foto's 