Onze liefde

Als we onze namen hebben gesneden
In de bomen met najaarsweeën
Kunnen de vogels gaan zingen
En wij elkaar beminnen

Ik ben degene op wie jij wacht
Ik ben degene die naar jou smacht
Heel lang al
O zo lang al
Mocht je mij toch ooit vergeten
Ik blijf altijd aan je denken, weet je…

Als onze namen bijna zijn verdwenen
Op de bomen met najaarsweeën
Kunnen de vogels naar elders wijken
En wij eraan bezwijken

Ik was degene op wie jij wacht
Ik was degene die naar jou smacht
Heel lang al
O zo lang al
Mocht je mij toch ooit vergeten
Ik blijf altijd aan je denken, weet je…

Want mijn liefde is sterker dan de liefde

(Eigen vertaling van het chanson Notre Amour van Léo Ferré)

Een overpeinzing

In de Walburg tuinen, Nuenen

Op een koele ochtend opgestaan. Uit een raam geleund.
Geen wolk, geen wind. Een geur van bloemen,
even maar. Ergens een duif.

In mijn leven grotendeels op proefverlof geweest. En
de rest van mijn bestaan veroordeeld. Deze ogenblikken
betekenen dan ook veel — vrede, weet je wel.

Laat de emmer van het geheugen afdalen in de put,
haal hem weer op. Koele, koele minuten. Niemand
roert zich, geen plannen. Er alleen maar zijn.

Hier draait het allemaal om.

(Eigen vertaling van het gedicht ‘Just Thinking’ van de Amerikaanse dichter William Stafford)

Gebed van François Villon 1963 – Molitva (Boelat Okoedzjava)

Zolang de aarde draaien blijft,
Zolang het licht nog straalt,
Schenk, Heer, aan elk van ons
Al wat ons nog ontbreekt:
Geef hersens aan de wijze,
Geef angsthazen hun paard,
Schenk de geluksvogel centen…
En denk dan ook aan mij.

Zolang de aarde draaien mag –
Enkel op uw bevel, o Heer! –
Geef de dictator zoveel macht
Dat hij er genoeg van krijgt,
Geef aan de vrijgevige rust,
Voor minstens een hele dag.
Zorg dat Kaïn berouw krijgt…
En denk dan ook aan mij

Ik weet: U bent almachtig,
Ik geloof in Uw wijsheid,
Zoals een gevallen soldaat gelooft
Dat hij in het paradijs vertoeft,
Zoals elk oor geloof hecht
aan uw taal van stilte,
Zoals wij zelf ook, buiten ons
weten om, in U blijven geloven!

O Heer, mijn God,
Mijn oogappel!
Zolang de aarde draaien blijft,
Tot haar eigen verbazing,
Zolang zij nog over genoeg
Tijd en vuur beschikt,
Geef ieder van alles een beetje…
En denk dan ook aan mij.

(Eigen vertaling uit het Russisch en Engels)

Een oude maar mooie vertolking van dit lied in het Pools: