Een boomkwatrijn

Het is niet mijn droom,
Maar op een dag lijken we dus
Op de Gymnocladus dioicus:
De doodsbeenderenboom…

Een staaltje zwarte humor in woord en beeld van gastdichter Ad Vianen. Op zijn foto’s: een uitlopende tak van de Doodsbeenderenboom en…enkele zakdoekjes van de Vaantjesboom.

Eén volmaakte roos

Eén enkele bloem stuurde hij mij na onze date.
Zo teder gekozen, de brenger van zijn boodschap;
Recht uit het hart, puur, van zoet geurende dauw nog nat:
Eén volmaakte roos.

Ik kende de taal van het bloempje maar al te goed:
“In mijn fragiele blaadjes” zei het “is zijn hart ingebed.”
Zo lang geldt zij al als liefdesamulet:
Eén volmaakte roos.

Waarom, denk je, stuurde mij nooit eens iemand
Een supergave limousine?
Maar nee, ik tref het elke keer weer en krijg:
Eén volmaakte roos.

(Eigen vertaling van het ironische gedicht One Perfect Rose van Dorothy Parker, 1893-1967)

De domkop (Le cancre)

388275FC-9A71-4D2E-A6E5-9666B979AB7E

Hij schudt nee met zijn hoofd
maar zegt ja met zijn hart
hij zegt ja tegen wie hij mag
hij knikt nee tegen de leraar
hij staat voor de klas
er worden vragen op hem afgevuurd
en alle mogelijke opgaven
plotseling krijgt hij de slappe lach
en veegt hij alles uit
de cijfers en de woorden
de jaartallen en de namen
de zinnen en de strikvragen
en meesters dreigementen trotserend
tekent hij onder luid gejoel van de besten van de klas
met krijtjes in alle kleuren
op het zwarte bord van narigheid
het portret van het geluk.


Eigen vertaling van het gedicht ‘Le cancre’ van Jacques Prévert, uit zijn dichtbundel Paroles, 1946

Meer vertalingen van Jacques Prévert en andere buitenlandse dichters zijn te lezen op mijn besloten blog met vertaalde gedichten. Aanmelden via: bestbelangrijk@gmail.com 

(Foto: een jeugdportret van Egon Schiele.)