Zakgeld (James Masao Mitsui)

Ik ben tien.
Mijn moeder zit in een zwarte
schommelstoel in de salon
en vertelt verhalen over een plattelandsschool
omgeven door rijstvelden
en zonder wegen.

Ik sta in het licht van een petroleumlamp
achter haar,
en verdien mijn zakgeld.
Een cent
voor elke witte haar die ik eruit trek.

Eigen vertaling van het gedicht ‘Allowance’ van de Amerikaanse dichter James Masao Mitsui.
Kijk hier voor het origineel: https://www.poetryfoundation.org/poems/141925/allowance

Danse Russe (William Carlos Williams)

Als ik, terwijl mijn vrouw slaapt
en de baby en Kathleen
ook slapen
en de zon een vuurwitte schijf is
in zijdeachtige nevels
boven glanzende bomen, —
als ik in mijn kamer op het noorden
in mijn blootje een potsierlijk dansje maak
voor mijn spiegel
mijn hemd om mijn hoofd zwaaiend
en zachtjes in mezelf zingend:
“Ik ben eenzaam, eenzaam;
Ik werd geboren voor eenzaamheid,
Ik voel me helemaal oké!”
Als ik mijn armen en gezicht bewonder,
en mijn schouders, flanken, billen,
tegen de geel getekende tinten, –

Wie zal ontkennen dat ik
de gelukkige schutsengel van mijn gezin ben?

Eigen vertaling uit het Engels.
Lees hier het origineel:
https://www.poetryfoundation.org/poems/46483/danse-russe

Ik liep eenzaam rond, als een wolk (William Wordsworth)

Ik liep eenzaam rond, als een wolk
Die hoog over dal en heuvel zweeft,
Toen ik opeens voor een menigte stond,
Een leger aan gouden narcissen
Die onder de bomen bij een water
Dansten en trilden in de wind.

Alsmaar uitdijend als de sterren
Die aan de Melkweg staan te twinkelen
Vormden ze een eindeloze rij
Langs de oever van een baai:
Ik zag er wel tienduizend in één keer,
Hun kopjes dansten kwiek heen weer.

De golven ernaast dansten ook, maar hun
Plezier overtrof dat van de glimmende golven:
Een dichter kan enkel blij zijn 
Met een gezelschap dat zich zo vermaakt.
Ik staarde – en staarde – maar besefte amper nog
Wat voor een rijkdom hun aanblik mij schonk.

Want vaak, als ik gedachteloos of 
In gepeins verzonken lig te rusten, 
Zie ik ze weer voor me in een flits,
Dat intiem geluk van eenzaamheid;
En dan zwelt mijn hart van vreugde
En danst met de narcissen mee.

Eigen vertaling van het gedicht ‘I wandered lonely as a cloud’ van William Wordsworth

Het origineel is via deze link na te lezen: https://www.poetryfoundation.org/poems/45521/i-wandered-lonely-as-a-cloud

Ode aan het brood

bakkerij in Tbilisi, september 2016

Bakker lijkt mij een mooi beroep.

Je zet een keur van ingrediënten klaar:
water, bloem, zout en gist.

Dan mengen en kneden maar,
waarna het deeg beschut mag rijzen.

Je stookt de oven op
en schuift op een houten spatel
de welgevulde vorm de hitte in.

Dra vult de bakkerij zich
met de weelderige geuren
van langzaam garend brood.

Bestaat er een groter genoegen
dan vers gebakken brood te snijden
en daarna bedachtzaam op te eten?