Ik ben ervan overtuigd, dat elke ware dichter oorlog haat. Zoals Leo Vroman, die zijn lange gedicht OORLOG afsloot met deze drie strofen:
Soldaten, schater om je potentaat,
er is geen ware vijand meer,
schater om het politiek beheer
en overstem hun haatgepraat,
maak hun krijgspapieren zoek,
verbeeld je hun ballen in je oren
om hun kallen niet te horen
maar laat ze bungelen in hun broek.
Er bestaat geen oorlogsbuit
er bestaan geen mensenrechten
om gerechtloos voor te vechten,
schei dan toch in God’s naam uit,
er bestaat geen goede straf.
Komt je hond niet als je fluit
hak je dan zijn oren af?
In God’s naam schei daar dan mee uit.
Doden kruipen langs de wegen,
morgen valt een rode regen
op je helmen, op je huid
God ik kan daar niet meer tegen,
God……in God’s naam schei toch uit.
Heel waar! Dankjewel!
Leo ik ben geen ware dichter die in God gelooft…toch haat ook ik oorlogsgeweld!
Om een ware dichter te zijn hoef je niet in God te geloven, Wilma. Dat schrijf ik ook niet😊 Ik denk dat Vroman het woord God gebruikt, omdat het voor iets staat waarvoor geen ander woord is.
Ik ben ook geen ‘ware dichter’ Leo en haat toch oorlog zoals oa Vroman beschrijft 😇
Prachtig gedicht. Ik kan het soms ook uitgillen van wanhoop als ik het nieuws hoor of de kranten lees. Waartoe dit alles.
Vrede en alle goeds
Dank je, Nynke. De wereld verkeert nu helaas in razernij. Ik geloof niet in gewapende vrede. Hoe meer wapens, hoe groter de behoefte aan vijanden.