Ik schrijf soms van die bijna-klaar-gedichten.
Het is poëzie al, maar nog niet helemaal.

Met woorden ben ik dan wellicht te karig,
vergeleken met meer barokke dichtertaal.

Men kan van weinig iets bijzonders maken,
zo weet eenieder die van koken houdt.

Mijn verse waar blijf ik dus aanbevelen.
Een voordeel: de lezer is er snel mee klaar.

Een geslaagde Google-vertaling in het Frans: