Ode aan de traagheid

Ik zing de lof der traagheid
in een wereld die alsmaar sneller
voortjaagt naar…ja, naar wat eigenlijk?

Snelheid is de topverslaving.
Haar prijs: een onherbergzame,
maatloze samenleving.

Waarom luisteren we niet
naar wat ons de bomen leren?
Zij groeien langzaam, doch

gestaag, naar volle wasdom,
met bladeren die de lof
der traagheid zingen.

(Na een poos wachten op het perron van NS-station Amsterdam-Zuid)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.