Liedje van Heinrich Heine

We hebben veel voor elkander gevoeld,
En elkaar niettemin prima verdragen.
We hebben dikwijls “man en vrouw” gespeeld.
En elkaar toch niet bevochten en geslagen.
We maakten plezier met elkaar en we grapten,
En zoenden elkaar zo innig dat het klapte.
We speelden ten slotte, kinderlijk spontaan,
Verstoppertje in velden en bossen rondom.
Dat pakten we echter zo grondig aan,
We zagen elkaar later nimmer weerom.

Uit: Buch der Lieder, Lyrisches Intermezzo, Heinrich Heine
(Eigen vertaling)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.