De wijze

 

DE WIJZE

goeroe slaapwandelend op het drijfzand
prevelt gezangen en gebeden
eenzaam moe
onsterfelijk

klanken van gesluierde stralen
en luimige tamboerijn
zweven wuivend over goeroe’s grijzige kruin

heilige geur van zoetkleurige wierook
zegent als zachte regen
de fijn aaneen geweven
melodie

lotus onvergankelijk schoon
wordt ter nuttiging
aangedragen
onrustig stuiptrekkend op witzilveren bladen

(Dit gedicht schreef ik tijdens mijn studietijd in Nijmegen. Als taaloefening en als -ironisch bedoeld en begrepen- cadeautje voor een bevriende filosoof in opleiding.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.