Je vader overleven
is een normale gang van zaken.
Maar dat ik nu ouder ben
dan hij heeft mogen worden
vind ik een vreemd idee.
Ik denk aan hem op zijn geboortedag,
de langste dag van het jaar,
waarop de linden weemoedig geuren.
Vader hield van het leven,
maar het leven niet van hem.
Althans niet genoeg.
Want wat is nu 66 jaar
voor een man die ervan droomde,
na de noeste strijd om het bestaan,
als god in Frankrijk te kunnen leven?