De Stoel

Ik stap de bus in.
Hij is stampvol.
Ik houd me met moeite staande.
Een stem zegt dat ik plaats mag nemen.

Bij de kapper wacht ik op mijn beurt.
De cappuccino smaakt lekker.
Ik verdiep mij in een Panorama.
Een stem zegt dat ik plaats mag nemen.

Ik zit in een cel.
Twee bewakers brengen me naar een kale ruimte.
In het midden staat de stoel.
Een stem zegt dat ik plaats mag nemen.

Bovenstaand gedicht zond ik in voor de 21e Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2017. Het werd niet geselecteerd door de jury. (Misschien te cru of te weinig poëtisch?)

 

Auteur: Leo Mesman

Dicht, denkt, fotografeert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.