Het is de tijd weer van het fraaiste ochtendgloren
boven contouren van boom, huis en toren,
in uitbundige roze en gouden kleuren.
(Ook ‘s winters kunnen wonderen gebeuren.)
Het duurt maar even, dus kijken we gauw:
wie weet wordt de rest van de dag koud en grauw!
Met zijn felgele bloem
en kokette kraagje
lijkt het winterakonietje
een nieuwsgierig aagje,
(of een roomse akoliet.)
Maar let op, zo onschuldig
is het fraaie bloempje niet!
Wie van bloem, bol of blad zou smullen,
haalt geheid de zomer niet.
Een grijze dag in januari.
Het jaar niet meer zo nieuw.
Sneeuw en ijs gesmolten.
De eerste vakanties geboekt.
We koesteren onze dromen,
Laten ons weer verleiden.
Wat moet een mens anders,
Op een grijze dag in januari?
leo mesman gedichten en foto's 