Ooit was ik op bezoek
bij de schrijver van een boek.
Van zijn moeder erfde hij
een uurwerk met een koekoek.
Ieder heel en half uur
kwam het vogeltje naar buiten.
Maar zijn zang miste elk vuur.
Het leek nauwelijks op fluiten.
De man zei: sinds moeder dood is,
klinkt de koekoek zo verkouden.
Ik weet niet wat er loos is.
Zou hij om haar rouwen?
Een laatste tok
In het lege hok
Geen kip meer op stok
Virus non-stop
Voor de boeren een strop
Wanneer houdt het op?
Ik sta voor het raam en zie twee ranke tortels.
Ze eten van het strooivoer op het tuinpad.
Snel grijp ik naar mijn camera
om een romantisch kiekje te maken.
Ik klik. Te laat!
Hoewel?
Op de foto stijgen twee engeltjes naar de hogere sferen
waarin toeval en duifjes ook mij doen verkeren.