kruipt een muisje over het grind
reist van biels naar biels
op zoek naar iets eetbaars
grijs als het grind is het muisje
het grind kent geen honger
het is alleen grof en grijs
grijs als het muisje is het grind
Tag Utrecht
Een mooie sloot op historische grond; en een aantal puzzelstukken van het Castellum Fectio
Deze foto heb ik op 1 augustus genomen op het terrein naast het Fort bij Vechten, in Bunnik bij Utrecht, waar sinds kort op indrukwekkende wijze de fundamenten en andere sporen van het Romeinse Castellum Fectio in het landschap zichtbaar zijn gemaakt. Een nieuw historisch openluchtmuseum dus. Het legerkamp stond op een strategische positie langs de Rijn en diende in de eerste 3 eeuwen na Christus ter bewaking van de noordgrens van het Romeinse Rijk. Het werd 7 keer achter elkaar opgetrokken in hout. Alleen de achtste en laatste versie uit het jaar 315 was van steen.
Bezoek voor meer achtergrondinformatie deze website: https://www.romeinen.nl/locatie-overzicht/4200868100/fort-fectio-vechten
Hieronder enkele puzzelstukken uit het grondpatroon van het castellum. (Om het geheel te overzien, moet je er echt zelf naartoe gaan!)
Wat zouden die Romeinse soldaten van die mooie luchten gevonden hebben? Die waren er 2000 jaar geleden immers ook al…
Liefdes voor Utrecht
Liefde voor Utrecht.
Wat kan dat zijn?
Liefde voor een naam met historie,
deels Romeins, deels middeleeuws,
die op de hele planeet maar
met één stadje wordt gedeeld:
Utrecht in KwaZoeloe-Natal,
aan de voet van de Balele Bergen
in Zuid-Afrika, met 5300 inwoners,
die van steenkool en veeteelt leven.
Liefde voor Utrecht.
Wat kan dat zijn?
Liefde voor een complex van huizen,
straten, werven, pleinen, gebouwen,
met de Dom als onontkoombaar middelpunt;
voor een stad op menselijke maat,
waarin door de eeuwen heen,
in tal van kunsten en wetenschappen,
grote en kleine genieën opbloeiden,
die voor zichzelf en Utrecht roem vergaarden.
Liefde voor Utrecht.
Wat kan dat zijn?
Liefde voor al die monumentale bomen
in de parken, langs grachten en singels
en in verdoken hofjes, waar mensen wonen
die in hun leven stilte en aandacht koesteren;
voor de restaurants en cafés, waar gasten
zich vrolijk laven aan drank en spijs en aan elkaar;
voor de markten, shops en winkelparadijzen,
die men afstruint voor boodschappen of voor de fun.
Liefde voor Utrecht.
Wat kan dat zijn?
Liefde voor de oude en de nieuwe Utrechters,
voor de yuppen en de stille armen,
voor de daklozen en te-duur-huisbezitters,
voor de bezoekers van kerken en moskeeën,
voor de studenten en dolende dichters,
voor de kinderen van allerlei landen en kleuren,
voor de cultuurminnaars en de sportfanaten,
voor de harde werkers en de nachtbrakers.
Dat kan liefde voor Utrecht allemaal zijn.
U vult het zelf wel even aan?
Dit gedicht en de twee foto’s waren mijn inzendingen voor de 10e Utrecht over Utrecht-wedstrijd, waarvan gisteren de finale plaatsvond. Men kon gedichten, foto’s, korte films of verhalen insturen over het thema “liefde voor Utrecht”.
(De jury selecteerde geen van mijn inzendingen.)
leo mesman gedichten en foto's 