Meer nog dan muziek is mij stilte lief.
Dan hoor ik in mij klanken zingen.
Droeve, blije: het is mij om het even.
Het zijn mijn eigen melodieën,
waarmee ik treur of mij verheug.
Zodra mijn ziel is uitgezongen, sta
ik open voor andermans muziek,
die mij net zo kan troosten of blij maken.
Zingen wij immers niet allen hetzelfde
lied…na lied…na lied…?
Ik ga stilte steeds
meer waarderen.
Stilte verlicht de geest
en ontspant het lichaam.
Wanneer alle drukte
en geluiden storen
is stilte de muziek
die ik het liefst wil horen.
Boven alle daken hangt een diepe rust.
In ‘t gebladerte klinkt nauwelijks een zucht.
Ook vogeltjes houden zich nu stil.
Geen fijne dag voor wie graag leven wil.
(Vrij naar Johann Wolfgang von Goethe)
Leo Mesman gedichten & foto’s 