De eenvoud van weleer,
Die is er nu niet meer.
En echte gezelligheid
Is ook al uit de tijd.
Ook vriendschappen slijten,
Met of zonder verwijten.
Maar daarom niet getreurd:
Wat gebeurt, gebeurt.
Uit de tijd
Tag oud
Berusting
Boomstammen in camouflage in het bos van Amelisweerd
Denk niet langer aan gedane zaken die voorbij zijn;
Want aan het verleden denken wekt spijt en pijn.
Denk niet aan wat er nog kan gebeuren;
Aan de toekomst denken maakt je alleen maar onrustig.
Beter is het overdag als een zak in je stoel te zitten;
Beter is het bij nacht als een steen in je bed te liggen.
Komt er eten, open dan je mond;
Komt de slaap, sluit dan je ogen.
Een kras staaltje melancholie, twaalf eeuwen geleden opgeschreven door de Chinese dichter Po Tsjü-i. Je hoeft er niet in mee te gaan of aan toe te zijn, om toch geraakt te worden door dit niets verbloemende gedicht over de late ouderdom.
(Eigen versie naar een Engelse vertaling uit het Chinees)
De oude dag
(Voor Liu-Yü-hsi, die in hetzelfde jaar geboren is)
We worden samen oud, jij en ik;
Laten we eens nagaan: hoe is het om oud te zijn?
Het moede oog valt toe, voordat het avond is;
Het duffe hoofd, nog ongekamd op het middaguur.
Steunend op een stok, soms een ommetje buiten;
Of de hele dag binnen op een stoel, met de deur op slot.
Je vermijdt een blik in de grijnzend gladde spiegel;
Je kunt geen boeken meer lezen met kleine letters.
Dieper en dieper, de liefde voor je oude kameraden;
Steeds zeldzamer, de omgang met jonge mensen.
Maar één ding is nog altijd even geweldig:
Het gezellig keuvelen, als we elkaar weer treffen.
Po Tsjü-i (772-846)
(Eigen versie naar een Engelse vertaling uit het Chinees)
Leo Mesman gedichten & foto’s 