
Een verzeke…


Is dit wel een tijd voor poëzie?
vraag jij
nu er zoveel bossen branden
gletsjers, ijskappen smelten
opnieuw soldaten creperen
in vers gedolven loopgraven
ontheemden wanhopig vluchten
naar steeds ongastvrijer streken…
Juist nu is het de tijd voor poëzie!
antwoord ik
om gedichten te lezen en te schrijven
die ons de moed en inspiratie geven
ook nu te blijven geloven
dat liefde sterker is dan haat
en dat de zachte krachten zeker
zullen winnen in ‘t eind…


Zoals zomerhitte leert
wat koelte is
droogte
wat water is
oorlog
wat vrede is
eenzaamheid
wat liefde is
honger
wat eten is
ziekte
wat gezondheid is
zo leert leegte
wat poëzie is.