In Duitsland mag het altijd herfst zijn, peins ik, 
als we aan de Rijn voorbijglijden in de trein. 

Dichtbegroeide heuvels verkleuren aan de overzijde. 
Op een helling stijgt een rookpluim op. 

Veel kans dat er ergens een varken wordt gekeeld.
Beeldschone ruïnes smeken om muziek van Wagner. 

Op steile wanden halen wijngaarden halsbrekende toeren uit. 
Tussen gele linden blinken witte huizen met leigrijze daken. 

Snoezige kerkjes, ontwerp Anton Pieck, dromen onverstoorbaar verder. 
In Duitsland mag het altijd herfst zijn…