Poëzie gaat over alles dat te belangrijk is om in de krant te komen.
Vaak is poëzie een vorm van Vergangenheitsbewältigung.
Nood leert dichten.
Een theoloog is eigenlijk ook een soort verloskundige.
Wielerfans hebben een fietsband met elkaar.
Wat zou het fijn zijn als iedereen van kleur kon verschieten.
Kennis is macht, maar maakt ook eenzaam.
Is ook de natuur slechter aan het worden
En neemt zij de fouten van de mens over?
Volgens mij zijn de planten en dieren
Net zo leugenachtig als ieder van ons.
Ik geloof niet zo in de kuisheid van de lelie.
Zij maakt daarmee dat kleurrijke baasje,
De vlinder, het hof; en uiteindelijk zoent en
Fladdert deze met haar onschuld heen.
In mijn ogen is het viooltje helemaal
Niet zo bescheiden. Het bloempje
Verleidt ons met zijn kokette geuren
En hunkert stiekem naar roem.
Ik betwijfel ook of de nachtegaal
Wel meent wat hij zingt. Mij dunkt
Dat hij uit routine overdrijft en
Snikt en zijn trillers produceert.
De waarheid verdwijnt van de aarde.
Ook met de trouw is het over en uit.
Nog kwispelen en stinken ze als altijd,
De honden, maar trouw zijn ze niet meer
(Eigen vertaling van het gedicht Entartung)
Mijn kind, we waren zo jong nog,
Twee kinderen, vrolijk en klein;
We kropen in het kippenhok,
Verstopten ons onder het stro.
We kraaiden ’Kukeleku!’
En brachten wie er passeerden
Op die manier in de waan:
Daar kraait een echte haan!
De kisten op ons boerenerf
Richtten we warmpjes in
En we gingen er samen in wonen
En speelden een modelgezin.
De oude poes van de buren
Kwam vaker bij ons aan;
We bogen hoofden en knietjes
En complimenteerden haar.
We vroegen bezorgd en aardig
Hoe het toch met haar ging;
Dat hebben we sindsdien wel meer
Poezen op leeftijd gevraagd.
Ook praatten we vaak verstandig
Als oudjes onder elkaar
En klaagden dat in onze dagen
Alle dingen veel beter waren.
Hoe liefde, geloof en trouw
Uit de wereld zijn verdwenen,
En dat de koffie zo duur is geworden
En het geld ook al niet overhoudt!
Voorbij zijn de kinderspelletjes,
En gauw vliegt alles voorbij:
Het geld, de wereld, de tijden,
Het geloof en de liefde en trouw.
(Eigen vertaling uit het Duits)
Leo Mesman gedichten & foto’s 