Verjaardagscadeautje gevraagd…

Binnenkort viert deze website zijn 17-de verjaardag, om precies te zijn op 31 augustus 2023. Indertijd is deze gestart onder de naam ‘Het Zuivelhuis voor Fijne Gedichten’, een verwijzing naar de winkel die mijn ouders ooit hadden in Nuenen (zie de afbeelding hieronder.) Uiteindelijk heb ik gekozen voor een korte titel die de lading beter dekt.

In de loop van de jaren heb ik meer dan 1500 berichten gepubliceerd met vooral eigen foto’s, gedichten en andere teksten. Ik ben blij met de vele bezoekers, volgers en abonnees die mijn berichten weten te vinden en met de leuke reacties die ik regelmatig ontvang. Het houdt mij al zeventien jaar gaande.

Het zou niettemin een mooi verjaardagscadeau zijn, wanneer meer mensen de stap zouden maken om zich – gratis! -op mijn weblog te abonneren. Dat kan heel eenvoudig door even naar beneden te scrollen op de homepage en daar het eigen e-mailadres in te vullen. En wie weet zijn er familieleden, vrienden, kennissen die je een plezier doet door hen op mijn site attenderen.

Alvast bedankt voor je bereidheid om van de zeventiende verjaardag van mijn creatieve broedplaats een echt feestje te maken!

Alkibiades

Houd ik nog wel van lezen? vraag ik me af,
wanneer ik in de enorme boekwinkel
langs de rijk beladen tafels dwaal.

Misschien dat ik na de staaroperatie
weer moed zal vatten, peins ik,
om een hele roman te lezen.

Tot het zover is, beperk ik mijn
menu tot een gedicht of wat…
een kort verhaal…een halve krant.

Lettervreter

Wat snuffel ik graag in boeken en kranten,
ware lettervreter als ik ben!
Maar zelden lees ik ze nog van A tot Z…
Mijn leeslust is immers zo groot dat mijn bord
aldoor te vol ligt om alles te kunnen consumeren.

Dus snuffel ik rond in krant, tijdschrift en boeken
en neem hier en daar een hap letters.
Soms een kleine, soms een flinke,
waarna ik al smikkelend mijn omzwervingen vervolg.

Bevrijd van de dwang tot volledigheid,
hink-stap-spring ik mij door allerlei teksten heen.
Al voel ik mij wel eens schuldig: de schrijvers
van al die beschouwingen, dichtbundels en romans
deden hun uiterste best alles zo nauwkeurig mogelijk te noteren
en ik race er op zevenmijlslaarzen doorheen!

Maar waarom zou ik als een soort Atlas
de hele literaire wereld op mijn schouders torsen?
Als schrijvers en hun uitgevers zich beter wisten te beperken,
las ik elke regel, elke alinea, elke pagina,
ja alle boeken, één voor één…