Kale beuk

Kale beuk, mooie beuk,
geduldig wachtend in het lentelicht
op het uitlopen van je twijgen
en het ontvouwen van je blad,
spoedig zal jouw kruin zich vullen
met een gulle groene waas.

Machtiger dan ooit tevoren
toon je dan de volle glorie
van volwassen, sterke boom.

Voor mij hoeft het niet hoor, beuk:
kaal, ontbladerd, naakt en stralend,
scherp getekend en complex,
is je aanschijn mij net zo lief,
misschien nog liever zelfs
dan vol in bloei en blad.

Hoop

niet meer lezen
niet meer kijken
niet meer luisteren
niet meer spreken
niet meer denken

een boom zijn

zonder bladeren
zonder schaduw
zonder ruisen
zonder nesten
met nieuwe twijgen

vol verwachten