
Hoog torent hij uit
boven het huis met zijn naam.
Soevereine eik.

Hoog torent hij uit
boven het huis met zijn naam.
Soevereine eik.
Ik zou vandaag zo graag een vrolijk versje schrijven,
maar het wereldnieuws zit niet zo mee.
Er gaan nochtans geruchten over vrede,
maar of die kloppen is vers twee.
Vers twee gaat over hoop en liefde
en over water dragen naar de zee,
over kraanvogels die hoog overvliegen
en over koekjes bij de thee.
U ziet, ik kan de draad niet vinden
voor mijn gedicht op deze dag.
Ik vraag dus aan mijn welbeminden:
probeer het toch maar met een lach!

Gedicht van Adriaan Morriën (1912-2002), met een verrassende en merkwaardige slotregel. Uit zijn bundel Kijken naar de wolken (De Bezige Bij Amsterdam 1956)
