Paradise lost?

Paddenstoel op de Maliebaan, gisteren

Stel dat de menselijke soort geen kans had gekregen om te ontstaan:
Hoe zou de aarde er dan nu uit hebben gezien?
Als een ongerept paradijs?
En…wie zou dat opmerken?
De octopus misschien?

Kijken naar de natuur

In de cultuurbijlage van de Volkskrant van vandaag staat een boeiend, fraai geïllustreerd, vraaggesprek met de 94-jarige kunstenaar herman de vries (zonder hoofdletters!) Aanleiding is de grootste overzichtstentoonstelling van zijn zeer veelzijdige werk, die tot 9 november loopt in Rijksmuseum Twenthe te Enschede. Onder de titel ‘herman de vries. 70 jaar de natuur als kunstwerk’ wordt de kunstenaar geëerd als pionier van de ‘ecologische’ kunst. Ruim een halve eeuw geleden realiseerde hij zich dat de natuur het grootste kunstwerk is dat er bestaat; en dat het zijn bestemming was om dit kunstwerk op allerlei manieren zichtbaar te maken.
Ik ga de expositie beslist bezoeken. Niet alleen omdat de natuur een belangrijke bron van inspiratie is voor veel van mijn gedichten. Ook omdat ik zelf al jaren de gewoonte heb zaden, bladeren, vruchten, schelpen e.d. te verzamelen. Om hun schoonheid te bewonderen en aan anderen te laten zien. In dit opzicht voel ik mij dan ook een beetje een zielsverwant van herman de vries.

(Op de foto een bescheiden verzameling natuurvondsten.)

Naar wolken kijken


In de tuin zitten
en naar de wolken kijken
die voorbij drijven

en denken aan het mooie
gedicht ‘De wolken’
van Martinus Nijhoff…