Ooit was ik op bezoek
bij de schrijver van een boek.
Van zijn moeder erfde hij
een uurwerk met een koekoek.
Ieder heel en half uur
kwam het vogeltje naar buiten.
Maar zijn zang miste elk vuur.
Het leek nauwelijks op fluiten.
De man zei: sinds moeder dood is,
klinkt de koekoek zo verkouden.
Ik weet niet wat er loos is.
Zou hij om haar rouwen?
Ik ken een man die alleen
op zijn rechterzij slaapt.
Hij denkt rechts en
hij praat rechts.
Alles wat links is
gaat hij uit de weg.
Hij zal op de weg nooit
iemand links inhalen.
Uiteraard stemt hij rechts.
Uiterst rechts.
Mijn vader ventte melk,
een zwaar maar eerzaam vak.
Want melk was goed voor elk.
Nu melkt men liever huizen.
Aan mores heeft men lak.
leo mesman gedichten en foto's 