Gypsy-festival Tilburg mei 2012
We liepen door de stille straten
Van het Veluws stadje
Het was zondagmorgen
Er was geen kip te zien
Op het kerkplein konden we
Ons niet langer bedwingen
We dansten wild de salmonella
Toen kraaide er een haan
Eerder verschenen in mijn dichtbundel Vallend Licht (2001)
Sint Barbara Kerkhof Utrecht
Hier rust ik heel sereen
Onder mijn zware steen
Met enkel kruisen en
Mollen om mij heen
(Voor Stephanie Stoopman)
De naam van dit dier prikkelt de geest.
Toch is de omschrijving beslist niet gek
Voor een eieren leggend zoogdier-met-bek.
Het leeft in Australië, dit unieke beest
En duikt er bij voorkeur in een rivier:
Het van-alles-een-beetje VOGELBEKDIER!
In de Verzamelde gedichten van de dichter Jan van Nijlen vond ik ook een gedicht over het vogelbekdier (vermoedelijk eind jaren dertig van de vorige eeuw geschreven.)
HET VOGELBEKDIER
Het is niet waar, ik was niet zo
toen mij de Schepper heeft geschapen.
Mijn vader heeft, als grote mol,
toevallig bij een eend geslapen,
en sedertdien hebben zijn kindren
dien onwaarschijnlijk vreemden bek
waarmee zij niet eens kunnen praten.
Voor sommigen is het leven gek.
Jan van Nijlen
leo mesman gedichten en foto's 