
Er bloeit een roos in de tuin.
Ze bloost als ik haar bewonder.
Was ik niet ooit zelf een bloem
Die het blozen niet kon laten?
En die zich kwelde met de vraag:
Het loopt toch niet in de gaten?

Er bloeit een roos in de tuin.
Ze bloost als ik haar bewonder.
Was ik niet ooit zelf een bloem
Die het blozen niet kon laten?
En die zich kwelde met de vraag:
Het loopt toch niet in de gaten?
Hoeveel gedichten heb ik niet gewist?
Gelukkig heeft niemand ze gemist.
Welke ik bewaarde, heb ik zelf beslist.
Wie weet hoezeer ik u, lezer, tekortdeed,
Nu zoveel verzen van mij over lief en leed
Voor eeuwig zijn uitgewist.

(Naar aanleiding van de gewiste sms’jes van premier Mark Rutte op zijn oude Nokia-telefoon.)

Maartse viooltjes in mei.
Normaal maakt me dat blij.
Nu wacht ik liever op zonnebloemen
In een wereld, Poetin-vrij.