Is dit wel een tijd voor poëzie?
vraag jij
nu er zoveel bossen branden
gletsjers, ijskappen smelten
opnieuw soldaten creperen
in vers gedolven loopgraven
ontheemden wanhopig vluchten
naar steeds ongastvrijer streken…

Juist nu is het de tijd voor poëzie!
antwoord ik
om gedichten te lezen en te schrijven
die ons de moed en inspiratie geven
ook nu te blijven geloven
dat liefde sterker is dan haat
en dat de zachte krachten zeker
zullen winnen in ‘t eind…

Zoals zomerhitte leert
wat koelte is

droogte
wat water is

oorlog
wat vrede is

eenzaamheid
wat liefde is

honger
wat eten is

ziekte
wat gezondheid is

zo leert leegte
wat poëzie is.

Er zijn blinde zieners en mensen
die ziende blind zijn.

Er zijn valse profeten en mensen
die oprecht in hun leugens geloven.

Er zijn stuntelende professionals
en leken die deskundig zijn.

Er zijn mensen met faalangst
en mensen met successtress.

Zo paradoxaal is de werkelijkheid.