
Met de hakken over de sloot
Ontvlucht hij de klauwen van de dood,
De oude knotwilg op Rhijnauwen.
Zijn wilg-kracht blijkt groot!

Met de hakken over de sloot
Ontvlucht hij de klauwen van de dood,
De oude knotwilg op Rhijnauwen.
Zijn wilg-kracht blijkt groot!

Knotwilgen, Rhijnauwen
Ik ga me maar verhangen
Zei de warme jas
De winter is vergangen
Ik kom niet meer van pas
Weet je dat wel zeker?
Vroeg de wollen sjaal
‘t Kan zo weer gaan vriezen
De bomen zijn nog kaal
Blijf dus nog even hangen
Aan onze kapstok hier
Verhuizen naar de zolder
Doet geen mens plezier
Als het voorjaar losbarst
Is het nog tijd genoeg
Om je te verhangen
Nu is het nog te vroeg!
De donkere dagen rijgen zich aaneen.
Waar moet het met de wereld heen?
Wat zou ik blij zijn met het bericht
Dat overal de zon weer scheen!
