
Hij is geen tragische dichter;
Hij houdt het liever wat lichter.
De mens is niet om het even
Tot troost de humor gegeven.
Wie voorkeur heeft voor het zware
Rest nog een grote poëtenschare.

Hij is geen tragische dichter;
Hij houdt het liever wat lichter.
De mens is niet om het even
Tot troost de humor gegeven.
Wie voorkeur heeft voor het zware
Rest nog een grote poëtenschare.

Ik sta voor het raam en zie twee ranke tortels.
Ze eten van het strooivoer op het tuinpad.
Snel grijp ik naar mijn camera
om een romantisch kiekje te maken.
Ik klik. Te laat!
Hoewel?
Op de foto stijgen twee engeltjes naar de hogere sferen
waarin toeval en duifjes ook mij doen verkeren.

Camelia, Magnolia…
Zie hoe ze pralen – roze en wit –
als Koninklijke hoogheden
in fijne robes van kostbaar satijn!
Tot ze hun bloemenpracht verliezen
en – onopvallend als coniferen op een balkon –
wachten op hun volgende moment of fame
in een nieuwe lentezon.