Jong ben je onsterfelijk!
Totdat je dat gevoel verliest;
je weet niet wanneer of hoe…
Het eindigheidsbesef
maakt een mens melancholiek,
maar ook onthecht en vrij.
Vrij om bij de dag te leven
en met aandacht te genieten
van elk nieuw jaargetij.
Houd ik nog wel van lezen? vraag ik me af,
wanneer ik in de enorme boekwinkel
langs de rijk beladen tafels dwaal.
Misschien dat ik na de staaroperatie
weer moed zal vatten, peins ik,
om een hele roman te lezen.
Tot het zover is, beperk ik mijn
menu tot een gedicht of wat…
een kort verhaal…een halve krant.
Een engel zijn
is minder simpel
dan het lijkt:
alsmaar blij zingend
je vleugels uitslaan
en de Heer loven,
stiekem denkend:
‘Was het wel zo’n goed idee
ook de mens te scheppen?’
Leo Mesman gedichten & foto’s 