Ik wilde met je delen:
Het regent pijpenstelen.
Mocht er een dijk bezwijken,
Ga dan beslist niet kijken.
Je krijgt dan natte voeten.
Het water zal niet wijken.
********
Nu het uit de hemel
Met volle bakken giet,
Smeekt moeder aarde:
“Ach, matig uw verdriet!
De mensheid dwaalt,
Maar zoveel tranen
Verdient zij niet.”
Het najaar lijkt alweer begonnen,
favoriet jaargetij voor dichters
en andere melancholici,
om te mijmeren
over de vergankelijkheid,
de helaasheid der dingen,
het niet meer bouwen
van een eigen haard
en huis.
Vanochtend op het nieuws
meende ik het woord ’droomaanval’ te horen.
Was het maar waar, dacht ik,
voor die arme mensen in Oekraïne,
die wij zo gul van wapens en munitie voorzien,
om hun en onze vrijheid te verdedigen.
Onze droom, hun nachtmerrie.
Gospodi, pomyluy.
Kyrie, eleison.
Heer, ontferm u.
Leo Mesman gedichten & foto’s 