Na een verjaardag (voor P.)

Je gelooft je eigen leeftijd niet,
of je nu vijftig wordt, of honderd.

Het zijn altijd anderen die het spel bederven
en zwaaien met je rijbewijs of pas,

onderwijl roepend dat een mens
zo oud is als hij zich voelt!

Alsof dat een geldig excuus is
voor iemands gemoedsrust te verstoren.

De enige troost is, dat je zelf af en toe
ook iemand begroeten kunt met de kreet:

’Wat zie jij er nog jong uit voor je leeftijd!’

Landgenoten

Ik kan helemaal niet tekenen, zegt Donald Trump.
Dichten evenmin, denk ik.
Daarvoor houdt de man teveel van geld en macht.
Hij drinkt bovendien geen druppel alcohol.
Heel anders dan zijn immer dorstige, goklustige
en wel dichtende landgenoot,
wijlen Charles Bukowski.

Het is met onrecht zien

Het is met onrecht zien
als met bedorven voedsel
dat je door moet slikken

omdat een dwingende
stem in je hoofd zegt:
’kijk en eet!’

(Tekening van Lucebert uit zijn dichtbundel ‘…en morgen de hele wereld’, Van Gennep Amsterdam 1972)