Bij moeders kreet en vaders snik
De enge wereld in sprong ik:
Weerloos, naakt, met veel geluid
Als een duveltje een wolkje uit.

Worstelend in mijn vaders handen,
Vechtend tegen mijn bakerbanden,
Verkoos ik, klem en moe, mijn dorst
Mokkend te lessen aan mama’s borst.

(Eigen vertaling van het gedicht Infant Sorrow van William Blake, 1757 – 1827)